błyskawicznie


błyskawicznie
błyskawicznie {{/stl_13}}{{stl_8}}przysł. {{/stl_8}}{{stl_7}}'bardzo szybko, natychmiast, bez chwili zastanowienia': {{/stl_7}}{{stl_10}}Błyskawicznie na coś zareagować. Błyskawicznie zripostować czyjąś uwagę. Błyskawicznie podjąć decyzję w chwili zagrożenia. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • błyskawicznie — «bardzo szybko, natychmiast» Błyskawicznie podjąć decyzję. Zareagować na coś błyskawicznie …   Słownik języka polskiego

  • bania — 1. pot. Ktoś, coś (jest) do bani; do bani z kimś, z czymś «zwrot wyrażający niezadowolenie z kogoś, z czegoś; ktoś, coś nie nadaje się do niczego»: Wreszcie pierwsza runda i skacze nasz bohater. (...) Następuje chwila ciszy w oczekiwaniu na wynik …   Słownik frazeologiczny

  • mokry — 1. żart. Mieć oczy w mokrym miejscu «mieć skłonność do płaczu, łatwo ulegać wzruszeniu; także: płakać»: Pochyliłem się do jej ręki zasmolonej kurzem zgarniętym z półki i ucałowałem z szacunkiem. Chyba sam miałem mokro w oczach; zawsze miałem oczy …   Słownik frazeologiczny

  • fleszować — ndk IV, fleszowaćszuję, fleszowaćszujesz, fleszowaćszuj, fleszowaćował, fleszowaćowany sport. «w szermierce: błyskawicznie atakować» …   Słownik języka polskiego

  • mig — m III, D. u, N. migiem; lm M. i częściej w lm «znaki porozumiewawcze wykonywane za pomocą gestów lub mimiki; w środowisku głuchoniemych: umowne ruchy rąk i palców rąk, odpowiadające poszczególnym wyrazom, literom i liczbom» Międzynarodowe migi… …   Słownik języka polskiego

  • momentalnie — «w jednym momencie, w jednej chwili; szybko, błyskawicznie, natychmiast» Zareagować, zasnąć, zbudzić się momentalnie …   Słownik języka polskiego

  • oblecieć — dk VIIa, obleciećcę, obleciećcisz, obleciećleć, obleciećciał, obleciećcieli oblatywać ndk VIIIa, obleciećtuję, obleciećtujesz, obleciećtuj, obleciećywał, obleciećywany 1. «przelecieć wokół czegoś, lecąc okrążyć coś» Bociany oblatywały pole. ◊… …   Słownik języka polskiego

  • odtelefonować — dk IV, odtelefonowaćnuję, odtelefonowaćnujesz, odtelefonowaćnuj, odtelefonowaćował «odpowiedzieć telefonicznie na wcześniejszy telefon od kogoś; oddzwonić» Odtelefonować szybko, błyskawicznie, po tygodniu. Odtelefonowała im z podziękowaniem za… …   Słownik języka polskiego

  • piec — I m II, D. a; lm M. e, D. ów 1. «urządzenie ogrzewnicze, w którym odbywa się spalanie paliwa, magazynowanie ciepła i wydzielanie tego ciepła do ogrzewanego pomieszczenia» Piec kaflowy, kuchenny, chlebowy. Piec stałopalny. Palić, napalić, rozpalić …   Słownik języka polskiego

  • piorun — m IV, D. a ( u), Ms. piorunnie; lm M. y «gwałtowne i potężne wyładowanie elektryczności pomiędzy dwiema chmurami albo pomiędzy chmurą a ziemią, któremu towarzyszy huk i błyskawica; grom» Jasny, gwałtowny, nagły, ogłuszający piorun. Huk, trzask,… …   Słownik języka polskiego